အရင်သင်ခန်းစာမှာဟိရဂန၊ ခတခန သိပြီးသွားပြီဆိုတော့ ခန်းဂျိတော့ကျန်သေးတယ်။
ခန်းဂျိဆိုတာ တရုတ်စာပါ။ ဂျပန်စာတွေကို ဂျပန်အသံထွက်နဲ့တရုတ်လိုရေးတယ်လို့မှတ်ထားရင်လည်းရပါတယ်။ အကုန်လုံးတော့တရုတ်စာနဲ့မတူပါဘူး တချို့ စာလုံးတွေမှာဂျပန်ခန်းဂျိနဲ့တရုတ်စာမတူပါဘူး။
ခန်းဂျိ ဘယ်နှစ်လုံးရှိလဲမေးစရာရှိပါတယ်။ ခန်ဂျိဘယ်နှလုံးရှိတယ်ဆိုတာကျွန်တော်လည်းမသိပါဘူး။
အလုံးထောင်သောင်းသိန်းသန်းမကရှိပါတယ်။ အခြေခံသင်ခန်းစာမှာခန်းဂျိမသင်သေးပါဘူး။
ဒီလောက်ဆိုရင်ခန်းဂျိအကြောင်းသိသင့်သလောက်သိတန်သလောက်သိပါပြီ။
ဒီတော့ ဒီနေ့သင်ခန်းစာကဘာတွေသင်မလဲဆက်လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။
ဒီနေ့က (အသံပြင်း နဲ့ အသံပျော့)အကြောင်းကိုလေ့လာကြပါမယ်။
အသံပြင်း (だくおん)(ဒခုအွန်း)
ဟိရဂန၊ ခတခန တွေရဲ့အပေါ်မှာ အချောင်းသေးသေးလေးနှစ်ချောင်းတင်လိုက်ရင်အသံပြင်းသွားပါတယ်။
အဲ့အချောင်းလေးနှစ်ချောင်းကို ဒန်ဒန်လို့ခေါ်ပါတယ်။ဥပမာကြည့်ကြည့်ကြရအောင်
か ＞＞ が ခ >> ဂ(င)
き ＞＞ ぎ ခိ >> ဂိ(ငိ)
く ＞＞ ぐ ခု >> ဂု(ငု)
け ＞＞ げ ခဲ >> ဂဲ(ငဲ)
こ ＞＞ ご ခို >> ဂို(ငို)
အထက်ပါပုံစံအတိုင်း (ခ) သည် ဒန်ဒန် တင်လိုက်တဲ့အခါမှာ (ဂ) ဖြစ်သွားပါတယ်။
တဆက်ထဲမှာပဲ ချွင်းချက်အနေနဲ့ ခ ခိ ခု ခဲ ခို ကိုဒန်ဒန် တင်ရင် (ဂ)အသံတင်မက(င)အသံပါထွက်ပါတယ်။ခတခန လည်းအတူတူပါပဲ။
ဟိရဂန ခတခန အကုန်လုံးကိုတော့ ဒန်ဒန်တင်လို့မရပါဘူး။အောက်မှာ ရေးပြထားတာတွေပဲတင်လို့ရပါတယ်။
が ぎ ぐ げ ご
ざ じ ず ぜ ぞ ဇ ဂျိ ဇု ဇဲ ဇို
だ ぢ づ で ど ဒ ဂျိ ဇွတ် ဒဲ ဒို
ば び ぶ べ ぼ ဘ ဘိ ဘု ဘဲ ဘို
တွေကိုပဲ ဒန်ဒန် တင်လို့ရပါတယ်။
အသံပျော့(はんだくおん)(ဟန်းဒခုအွန်း)
အသံပျော့ ကတော့ ဟိရဂန၊ ခတခန တွေရဲ့အပေါ်မှာ အလုံးလေးတစ်လုံးတင်လိုက်ရင် အသ့ပျော့သွားပါတယ်။ အဲ့အလုံးလေးကို ပွန်ပွန် လို့ခေါ်ပါတယ်။အသံပျော့ကို
は ひ ふ へ ほ ဟ ဟိ ဟု ဟဲ ဟို
ぱ ぴ ぷ ぺ ぽ ပ ပိ ပု ပဲ ပို
ဆိုပြီး ၎င်းငါးလုံးကိုပဲ ပြောင်းလို့ရပါတယ်။
နောက်သင်ခန်းစာမှာ ဆက်လက်လေ့လာ ကြပါစို့။
ခန်းဂျိဆိုတာ တရုတ်စာပါ။ ဂျပန်စာတွေကို ဂျပန်အသံထွက်နဲ့တရုတ်လိုရေးတယ်လို့မှတ်ထားရင်လည်းရပါတယ်။ အကုန်လုံးတော့တရုတ်စာနဲ့မတူပါဘူး တချို့ စာလုံးတွေမှာဂျပန်ခန်းဂျိနဲ့တရုတ်စာမတူပါဘူး။
ခန်းဂျိ ဘယ်နှစ်လုံးရှိလဲမေးစရာရှိပါတယ်။ ခန်ဂျိဘယ်နှလုံးရှိတယ်ဆိုတာကျွန်တော်လည်းမသိပါဘူး။
အလုံးထောင်သောင်းသိန်းသန်းမကရှိပါတယ်။ အခြေခံသင်ခန်းစာမှာခန်းဂျိမသင်သေးပါဘူး။
ဒီလောက်ဆိုရင်ခန်းဂျိအကြောင်းသိသင့်သလောက်သိတန်သလောက်သိပါပြီ။
ဒီတော့ ဒီနေ့သင်ခန်းစာကဘာတွေသင်မလဲဆက်လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။
ဒီနေ့က (အသံပြင်း နဲ့ အသံပျော့)အကြောင်းကိုလေ့လာကြပါမယ်။
အသံပြင်း (だくおん)(ဒခုအွန်း)
ဟိရဂန၊ ခတခန တွေရဲ့အပေါ်မှာ အချောင်းသေးသေးလေးနှစ်ချောင်းတင်လိုက်ရင်အသံပြင်းသွားပါတယ်။
အဲ့အချောင်းလေးနှစ်ချောင်းကို ဒန်ဒန်လို့ခေါ်ပါတယ်။ဥပမာကြည့်ကြည့်ကြရအောင်
か ＞＞ が ခ >> ဂ(င)
き ＞＞ ぎ ခိ >> ဂိ(ငိ)
く ＞＞ ぐ ခု >> ဂု(ငု)
け ＞＞ げ ခဲ >> ဂဲ(ငဲ)
こ ＞＞ ご ခို >> ဂို(ငို)
အထက်ပါပုံစံအတိုင်း (ခ) သည် ဒန်ဒန် တင်လိုက်တဲ့အခါမှာ (ဂ) ဖြစ်သွားပါတယ်။
တဆက်ထဲမှာပဲ ချွင်းချက်အနေနဲ့ ခ ခိ ခု ခဲ ခို ကိုဒန်ဒန် တင်ရင် (ဂ)အသံတင်မက(င)အသံပါထွက်ပါတယ်။ခတခန လည်းအတူတူပါပဲ။
ဟိရဂန ခတခန အကုန်လုံးကိုတော့ ဒန်ဒန်တင်လို့မရပါဘူး။အောက်မှာ ရေးပြထားတာတွေပဲတင်လို့ရပါတယ်။
が ぎ ぐ げ ご
ざ じ ず ぜ ぞ ဇ ဂျိ ဇု ဇဲ ဇို
だ ぢ づ で ど ဒ ဂျိ ဇွတ် ဒဲ ဒို
ば び ぶ べ ぼ ဘ ဘိ ဘု ဘဲ ဘို
တွေကိုပဲ ဒန်ဒန် တင်လို့ရပါတယ်။
အသံပျော့(はんだくおん)(ဟန်းဒခုအွန်း)
အသံပျော့ ကတော့ ဟိရဂန၊ ခတခန တွေရဲ့အပေါ်မှာ အလုံးလေးတစ်လုံးတင်လိုက်ရင် အသ့ပျော့သွားပါတယ်။ အဲ့အလုံးလေးကို ပွန်ပွန် လို့ခေါ်ပါတယ်။အသံပျော့ကို
は ひ ふ へ ほ ဟ ဟိ ဟု ဟဲ ဟို
ぱ ぴ ぷ ぺ ぽ ပ ပိ ပု ပဲ ပို
ဆိုပြီး ၎င်းငါးလုံးကိုပဲ ပြောင်းလို့ရပါတယ်။
နောက်သင်ခန်းစာမှာ ဆက်လက်လေ့လာ ကြပါစို့။
